Autor książki, Moshe Feldenkrais, w wyniku kontuzji odniesionych podczas uprawiania judo musiał poddać się hospitalizacji. Unieruchomiony na dłuższy czas w szpitalnym łóżku zaczął myśleć jak mógłby nie stracić zdolności ruchowych. Zaprojektował i wykonywał kilka ćwiczeń, związanych ze świadomością ciała poprzez niewielki ruch. Taki był początek metody, nazwanej później metodą Feldenkraisa. Dzisiaj metoda Feldenkraisa obejmuje ok tysiąca różnych ćwiczeń; w książce zaprezentowano je w postaci lekcji, obejmujących następujące zagadnienia:
1. Sprawdzenie stanu swojego ciała.
2. Rozróżnianie części i funkcji podczas oddychania.
3. Koordynacja mięśni zginających i prostujących.
4. Rozróżnianie ruchów miednicy za pomocą wyobrażonego zegara.
5. Wpływ trzymania głowy na stan napięcia mięśni.
6. Doskonalenie obrazu siebie.
7. Skoordynowanie działania jako efekt relacji przestrzennych.
8. Ruch oczu a organizacja ruchu ciała.
9. Uświadamianie sobie części ciała, których nie jesteśmy świadomi, z pomocą tych części ciała, których jesteśmy świadomi.
10. Myślenie a oddychanie.
Metoda Feldenkraisa tworzy warunki do uświadomienia sobie naszych nawyków ruchowych oraz odkrycia nowych możliwości poruszania się.
Metodę Feldenkraisa wykorzystuje się w pracy z osobami, które czy to w wyniku wypadku, choroby czy bezruchu straciły możliwość satysfakcjonującego poruszania się. Dotyczy to zarówno schorzeń na podłożu neurologicznym jak i ortopedycznym. Korzyści z metody Feldenkraisa odniosą również osoby w pełni sprawne fizycznie, a które pragną rozwinąć swój potencjał ruchowy, poruszać się sprawniej, z mniejszym wysiłkiem lub z większą gracją.
W metodzie Feldenkraisa rozróżniamy dwa rodzaje pracy: indywidualną i grupową.
W pracy grupowej
uczestnicy prowadzeni są werbalnie przez nauczyciela, wykonując specyficzne sekwencje ruchowe zwane lekcją ruchową. Lekcja taka trwa około 45-60 minut. Ruchy wykonywane są najczęściej w pozycji leżącej lub siedzącej i nacisk kładzie się na to, aby wykonywać je w wygodnym dla każdego zakresie. Tematami lekcji mogą być m.in.: ruchy z różnych okresów rozwojowych takie jak obracanie się, raczkowanie, czy wstawanie. Lekcje mogą rozwijać się wokół konkretnej funkcji jak np. postawa, chodzenie czy oddychanie. Tematem również może być doświadczanie na sobie możliwości ruchowych związanych z konkretnymi mięśniami, stawami czy całymi wzorcami ruchowymi.
Podczas zajęć indywidualnych
terapeuta metody Feldenkraisa delikatnie i w bezbolesnym zakresie porusza ciałem klienta, prowadząc przez specyficzne sekwencje ruchowe. Celem jest stworzenie takich warunków dla klienta, aby uświadomił sobie swoje nawyki ruchowe oraz odkrył nowe możliwości poruszania się.