WARSZTATOWNIA:

miłość, namiętność i strata, psychogenealogia

https://virgobooks.pl/glowna/254-doswiadczanie-rzeczywistosci-david-hawkins.html


Chwalić czy nie chwalić? - Emilia Kulpa-Nowak

Lubimy być chwaleni i lubimy chwalić dzieci.

Dlatego uściślijmy kilka faktów.


Gdy używam słowa pochwała, to myślę:


ocena, uwaga wartościująca, 
opinia na temat dziecka (dobry chłopiec, grzeczna dziewczynka,

mądre dziecko, utalentowane dziecko, jesteś mądry, jesteś utalentowany) lub na temat

jego działania/efektu działania (dobrze zrobiłeś, ładny rysunek, ślicznie rysujesz, dobrze liczysz,

wspaniale, super, ekstra, wow!, jesteś wielki, brawo, brawo ty itp.) – które ma w intencji rodzica:

 

  • wzmacniać samoocenę dziecka (zauważ: samoocena, to nie jest poczucie własnej wartości),
  • wspierać zachowania pożądane przez rodziców (by mniej było tych niepożądanych) lub
  • zmieniać dziecko na inne, takie, jakie chcieliby rodzice (albo szkoła).


Następstwem takich pochwał jest zewnątrzsterowność dziecka i zanik decyzyjności,

a także zachwianie poczucia wartości. A więc dziecko staje się rozchwiane, motywuje go

zewnętrzna postawa (pochwała, nagroda, kara, zadowolenie innych, nakaz, zakaz, powinno się),

traci motywację i pewność i traci kontakt ze sobą samym.




Pochwała w Porozumieniu bez Przemocy

Teoria Porozumienia bez Przemocy (NVC) odnosi się nie tyle do pochwał samych w sobie,

ale do oceniania, szufladkowania, opinii – one są przejawem tego, co myśli i czuje nadawca

komunikatu, ale nie mają wiele wspólnego z faktami. A NVC zaleca mówienie faktami,

opisywanie rzeczywistości tak, jakby to zrobiła kamera. W innym wypadku jesteśmy
w swoim świecie, 
odbiorca w swoim i trudniej się porozumieć

(to, co dla jednego ładne, dla innego może być brzydkie).


A więc nie ma ładnego rysunku, tylko rysunek zrobiony zieloną kredką. Jest chłopiec,

który policzył do 100 (bez pomyłki); jest dziewczynka, która pół wieczoru czytała książkę;

jest mama, która przytula dziecko itp.
NVC mówi, że możemy powiedzieć o swoich uczuciach i potrzebach – uczucia odnoszą się

do potrzeb, a potrzeby mówią o życiu w nas. Czuję radość, gdy czytasz książki,

bo zaspokaja to MOJĄ potrzebę sensu.


NVC przyjmuje świat, ludzi, zdarzenia, rzeczy, a nie ocenia ich.

Przyjmuje z poziomu akceptacji i miłości. A więc coś się wydarzyło.

Jest, jakie jest. Ocena szufladkuje i zamyka, a czysta obserwacja pomaga

wejść głębiej do uczuć i potrzeb. Pomaga powiedzieć o tym, że to, co ktoś zrobił

wpłynęło na moje życie, wzbogaciło je – co konkretnie? (fakty), jak się teraz czuję

i jaką potrzebę dzięki temu zaspokoiłam? (uczucia i potrzeby) – to ważna informacja,

bo pomaga nam wspólnie świętować życie i daje szansę na zrozumienie i powtórzenie tego,

co jest tak wzbogacające.


Więc gdy to widzę, to czuję szczęście, jestem uskrzydlona, jestem zachwycona,

bo zaspokaja to moje potrzeby kompetencji, rozwoju, harmonii, piękna, współpracy lub inne.


A co robić, gdy dzieci są przyzwyczajone do chwalenia i domagają się tego od swoich nauczycieli?

Nie wiem, czy jest jakiś „przepis”. Ale ja bym mówiła nadal o sobie.
Gdy widzę ten rysunek, to czuję spokój, bo ma w sobie tyle harmonii.

Dobrze mi się na niego patrzy. Patrzyłam jak rysujesz, wyglądało to tak,

jakbyś bardzo się starał, włożyłeś w to chyba sporo pracy...?


Poczucie własnej wartości

Dzieci rozwijają swoje poczucie własnej wartości (czyli rzetelną wiedzę na swój temat

oraz akceptację siebie samego) w oparciu o słowa i zachowania swoich najbliższych.

Mówiąc „super”, „brawo”, „grzeczna dziewczynka” wspieramy budowanie samooceny dziecka.

Samoocena także jest oceną i jest zmienna, zwłaszcza pod wpływem otoczenia,

gdy nagle okazuje się, że w klasie jest takich „super” dzieci znacznie więcej i trudno rozsądzić,

kto jest „bardziej super”. Tymczasem poczucie własnej wartości jest stałe i głębsze.

Daje nam stabilność i wewnętrzną spójność. Integralność.

Dziecko potrzebuje zdrowego poczucia własnej wartości, by dobrze się rozwijać, a dorosły,

by móc działać w zgodzie ze sobą i z uważnością na innych w życiu. Budować zdrowe związki,

dobre relacje, podejmować wyzwania, mieć zdrowy stosunek do porażek,

nie brać na siebie winy, nie bać się, ale z odwagą i akceptacją osiągać cele,

czuć sprawczość i wpływ na swoje życie, brać odpowiedzialność i korzystać z wolności.


Wpływamy na poczucie wartości dziecka każdym naszym słowem i zachowaniem,

dlatego warto mieć świadomość, które z nich bardziej, a które mniej służą rozwojowi tej

jego wewnętrznej bazy. Pochwały są elementem, który buduje samoocenę, niszcząc

poczucie własnej wartości, a co pomaga? Pomaga budowanie relacji i bliskości,

narzędziowo wspierane np. przez Porozumienie bez Przemocy i kontakt z uczuciami

i potrzebami tak rodziców, jak i dziecka.


Po praktykę zapraszamy gorąco na najbliższy warsztat z Emilią Kulpą-Nowak:

DZIECKO Z POCZUCIEM WŁASNEJ WARTOŚCI
9-10 marca 2019

To dwa dni z emaptyczną komunikacją i dużą dawką ćwiczeń.
Będzie więc można wrócić do domu nie tylko z teorią ale przede wszystkim z doświadczeniem i nowymi umiejętnościami budowania relacji z dzieckiem i wspierania jego poczucia wartości!

Zobaczymy jakie komunikaty nie służą dziecku i czym warto je zastąpić, przeanalizujemy to, co stosujemy wobec naszych dzieci, dowiemy się jak reagować gdy dziecko mówi "nie", by wesprzeć jego rozwój, jak wspierać poczucie wartości zamiast budowania samooceny, jak pomóc dziecku rozpoznawać uczucia i potrzeby, i wiele więcej...

Program warsztatu >




 

 

 

 

Emilia Kulpa-Nowak

jestem certyfikowaną trenerką NVC (Porozumienia bez Przemocy), coachem i mamą dwóch cudownych nauczycieli, którzy zaprowadzili mnie do niezwykłego świata komunikacji, emocji, potrzeb i porozumienia. Pomagam rodzicom, parom i każdemu, kto tego chce - wprowadzać do swojego życia więcej przestrzeni, porozumienia i jasności oraz budować relacje oparte na zaufaniu, współpracy i zrozumieniu. Robię to poprzez warsztaty, konsultacje indywidualne i kursy on-line m.in. na temat poczucia własnej wartości, złości, wstydu i rozwoju osobistego w zgodzie z ideą Porozumienia bez Przemocy. W moim kursie "Latawiec czy ptak?" wzięło udział już ponad 10 000 rodziców gotowych do wspierania swoich dzieci w rozwijaniu zdrowego poczucia własnej wartości. Tworzę platformę szkoleń NVCLab.pl - Laboratorium Porozumienia bez Przemocy oraz od ponad 3 lat szkolę i piszę dla wydawnictwa Virgo.


 

 

 

Posted in Wychowanie Rodzicielstwo Aktualności  

11-01-2018

Ihr Kommentar wurde erfolgreich gesendet. Vielen Dank für Kommentar!
Dodaj komentarz
Nazwa:*
Email:*
Wiadomość:*
  Captcha
  Dodaj komentarz