Nasze ciało, fizyczne - psychiczne - emocjonalne - energetyczne, ma w sobie wszystkie pytania i wszystkie odpowiedzi!
Christian Flèche wyjaśnia, w jaki sposób choroba jest wynikiem pewnych zasad biologicznych.
Encyklopedia biodekodowania, tom 1 obejmuje problemy dotyczące następujących ludzkich narządów i układów:
- serce i układ naczyniowy,
- mózg i układ neurologiczny,
- system endokrynologiczny,
- skóra.
ENCYKLOPEDIA BIODEKODOWANIA tom 1 – emocje, stres i biologiczny język ciała
To książka dla osób zainteresowanych psychosomatyką, zależnością między stresem a reakcjami organizmu oraz symbolicznym odczytywaniem objawów w nurcie biodekodowania. Autor porządkuje pojęcia związane z konfliktem biologicznym, pamięcią emocjonalną, reakcją adaptacyjną ciała i wpływem przeżyć na układ nerwowy. Publikacja może być pomocna jako narzędzie refleksji nad tym, jak napięcie psychiczne, trauma, lęk czy długotrwały stres zapisują się w doświadczeniu ciała.
Czego dowiesz się z książki?
Książka wprowadza w podstawowe założenia biodekodowania, które interpretuje objawy somatyczne jako możliwe ślady nierozwiązanych konfliktów emocjonalnych. Christian Flèche opisuje pojęcia takie jak konflikt biologiczny, programowanie emocjonalne, szok psychiczny, faza aktywna konfliktu, faza naprawcza oraz sens biologiczny objawu. Ważne miejsce zajmuje tu pytanie, w jaki sposób organizm reaguje na przeciążenie, poczucie zagrożenia, stratę, separację, bezsilność lub konflikt tożsamości.
Tom pierwszy ma charakter encyklopedyczny: porządkuje zależności między określonymi obszarami ciała, funkcjami biologicznymi i możliwymi znaczeniami emocjonalnymi. Czytelnik poznaje język, którym posługuje się biodekodowanie, a także sposób analizowania objawu nie tylko jako problemu fizjologicznego, lecz także jako sygnału wymagającego uważności psychologicznej. W tle pojawiają się zagadnienia znane z psychotraumatologii, psychosomatyki, pracy z pamięcią ciała, regulacji stresu i wpływu przeżyć na autonomiczny układ nerwowy.
Dlaczego warto przeczytać ENCYKLOPEDIĘ BIODEKODOWANIA tom 1?
To książka dla osób, które chcą lepiej rozumieć powiązania między emocjami, napięciem psychicznym i reakcjami ciała. Może zainteresować terapeutów pracujących z psychosomatyką, praktyków metod rozwojowych, osoby korzystające z terapii traumy, a także czytelników szukających szerszego kontekstu dla objawów, których nie chcą redukować wyłącznie do poziomu biologii. Jej wartością jest uporządkowanie materiału: hasła, mechanizmy i przykłady pozwalają szybko odnaleźć konkretny temat i zestawić go z własną historią stresu, relacji lub utrwalonych schematów reakcji.
Lektura może wspierać uważniejszą obserwację ciała, emocji i sytuacji życiowych, które poprzedzają nasilenie objawów. Nie chodzi o proste przypisywanie chorób do emocji, lecz o rozwijanie pytań: kiedy pojawiło się napięcie, jaki konflikt pozostał nierozwiązany, co organizm próbuje zakomunikować przez ból, skurcz, osłabienie lub przewlekłe pobudzenie. Dzięki temu ENCYKLOPEDIA BIODEKODOWANIA tom 1 może stać się praktycznym przewodnikiem po psychosomatycznej samoobserwacji, pod warunkiem że pozostaje uzupełnieniem, a nie zamiennikiem konsultacji lekarskiej lub psychoterapeutycznej.
Encyklopedia ma strukturę obejmującą: opis anatomiczny i fizjologiczny, dotknięte narządy, definicje patologii, objawy właściwe fazom choroby, odczucie konfliktu biologicznego, znaczenie biologiczne choroby, przykłady, uwagi w szczególności dotyczące wsparcia terapeuty, metaforę ze świata zwierzęcego oraz wskazówki praktyczne.
Skądinąd, kiedy w innych, bardzo ciekawych publikacjach znajdujemy powiązania między czynnikami psychologicznymi a chorobami, to Christianowi Fleche zależy na przypomnieniu o specyfice biodekodowania.
Nie chodzi o konflikty psychologiczne, lecz konflikty biologiczne. Ale co to oznacza? Dziś wielu badaczy mówi zgodnie, że choroba ma określone znaczenie: psychologiczne, symboliczne, metafizyczne itp. Są to pasjonujące hipotezy, jako że odsłaniają chorego przed nim samym, a sięgają aż do samego Hipokratesa, twierdzącego, że „ciało wytwarza chorobę, żeby się wyleczyć”; ale wyleczyć się z czego?
Emocja powstaje błyskawicznie w chwili nieświadomości, kiedy nie mamy łączności z sobą samym, w niewiedzy. Przecież rozchorowanie się, upadek z drabiny czy zajście w ciążę nie trwają rok! To ułamek sekundy. Dzieje się w określonym miejscu i czasie; zawsze chodzi o to, żeby do nich dotrzeć. Dlaczego?
Dlatego że jest to jedyny sposób uświadomienia sobie tego, co pokazuje objaw. Jeśli nie przeżyjemy ponownie tej chwili „bioszoku”, nigdy nie dotrzemy do znaczenia biologicznego choroby. W tej metodzie chodzi o ponowne odczucie tego, co nieświadomie, bezwiednie poczuliśmy za pierwszym razem.
Na przykład jeśli chcemy dowiedzieć się jakie jest biodekodowanie arytmii serca możemy znaleźć podrozdział poświęcony arytmii w Spisie treści (przykład poniżej) albo znaleźć hasło w Indeksie:
ARYTMIA
Jest to patologia nerwu, czyli narządu, który przekazuje informacje do efektora.
Wydźwięk biologiczny obejmuje zamiar, przyszłość. A gdy chodzi o serce mężczyzny, chodzi o walkę, o obronę terytorium. Problem może pojawić się w przyszłości.
Odczucie konfliktu biologicznego
Centralny wydźwięk konfliktu: społeczny.
„w przyszłości mogę stracić terytorium, a chcę je zachować. w tym celu trzeba będzie zaskoczyć przeciwnika”.
„Boję się, że w przyszłości stracę terytorium”.
„Rozkazy od autorytetu odczuwam jako opresyjne (nerwy)”
Znaczenie biologiczne
Psy i niektóre zwierzęta uzależnione od terytorium prezentują arytmię fizjologiczną.
Rytm serca człowieka jest regularny. Arytmia jest objawem męskim. W trakcie walki (sumo, karate, judo itp.) mężczyzna, męskość, samiec musi zaskoczyć przeciwnika; tak, jak kiedy walczą dwa lwy. Nie chodzi oczywiście o taniec. Trzeba być arytmicznym, by wygrać i przekonać.
"Muszę walczyć, by podbić, zachować, utrzymać to, co posiadam."
Przykładowy przypadek
Wszystko w porządku
Pan X miał arytmię i zemdlał. Dla niego nie było problemu, wszystko było w porządku, nie odczuwał żadnych emocji. Miał wtedy siedemdziesiąt sześć lat; na połowę tego wieku (por. cykle życia Marca Frécheta, s.456) przypadała w jego wypadku wojna algierska (był wojskowym). „Ciężko jest znieść rozłąkę ze swoimi towarzyszami, nie wiedząc, czy jeszcze się ich zobaczy”. W jednej czwartej swojego wieku, w wieku dziewiętnastu lat, zaciągnął się do wojska; nigdy już nie zobaczył swojej rodziny.
Bioszok: kiedy miał siedemdziesiąt pięć lat, jego żona zaczęła chodzić na różne warsztaty – profilaktyki zdrowotnej, duchowe. On za każdym razem czuł, jakby ją tracił.
Zdania-klucze dotyczące konfliktów staną się znakami drogowymi na waszej drodze. Celem poszukiwań nie jest sam znak – wskazuje on emocję, ale nią nie jest. Stąd nigdy nie zatrzymujcie się przy znaku; nigdy, dopóki nie przeżyjecie ponownie istoty tych emocji, tych odczuć, nie powołacie ich znowu do życia – czyli ich nie przemienicie. Przebądźcie drogę do samego końca, a w tym wypadku lepiej iść z kimś. „Nieszczęście dzielone mniejsze o połowę”, jak mawiają Szwedzi. Szok to dramat przeżyty w samotności. Rozwiązaniem jest przeżyć ponownie ten sam dramat, ale w dwie osoby, w towarzystwie terapeuty.
„Cała zamieniam się dla ciebie w słuch, żebyś mógł się lepiej usłyszeć”, jak trafnie to ujęła i co praktykowała francuska terapeutka i badaczka Françoise Dolto.
Christian Flèche
Psychobioterapeuta i praktyk NLP, jest jednym z najważniejszych nauczycieli dekodowania biologicznego we Francji i za granicą. Jest autorem wielu książek, które ukazały się w języku francuskim, hiszpańskim, polskim i angielskim.